Χρόνια πολλά σε εσένα που δε ξεχνάς ούτε λεπτό να χαμογελάς….

Τώρα άμα σου πω ότι ο καιρός μοιάζει σα να αποκοιμήθηκε μερικούς μήνες, κάτι τον ξύπνησε απότομα και κατάλαβε ότι αυτός έμεινε στο γλυκό καλοκαιρινό φθινόπωρο ενώ έχει μπει ήδη ο χειμώνας… τι να κάνει και αυτός πλάκωσε όλο το κρύο μαζί για να προλάβει, θα είμαι υπερβολική? Γίνεται μέσα σε μια νύχτα ο σπασμένος ήλιος και η ζακέτα να μετατράπηκαν σε μπουφάν, κασκόλ και ομπρέλα, άντε πες εσύ τώρα…

Βασικά μην πεις κάτι ακόμα γιατί έτσι όπως μπήκα στο mood των αλλαγών που συνειδητοποιείς απότομα, λέω να σου πω μια ιστορία, όχι αναλυτικά με τίποτα λεπτομέρειες για δράκους και ταξίδια μέσα από θάλασσες, δάση και βουνά, αλλά για μια ιστορία γήινη για ένα κορίτσι που ξεκίνησε δειλά δειλά με δυο παπούτσια πάνινα στην κυριολεξία να κυνηγάει τις νεράιδες του μυαλού του. Αυτό το κοριτσάκι μεγάλωσε και εσύ το ξέρεις αρκετά και πιθανόν το αγαπάς ακόμα περισσότερο γιατί προσπαθεί να σου βγάλει προς τα έξω τον καλύτερό σου εαυτό όπως και σε όλες εμάς στο activeat.gr, αλλά ας μην σου λέω αυτά που ξέρεις, δες την ιστορία μέσα από τα δικά μου μάτια…

<< Όλα ξεκίνησαν σε ένα θρανίο κάπου είκοσι χρόνια πριν. Δυο κορίτσια το με ένα κοκοράκι στο κεφάλι και με ένα στραβό κοτσίδι κοίταξαν προσεκτικά το ένα το άλλο και είπαν για πρώτη φορά τα ονόματά τους. Το ένα ξεκινούσε από άλφα και το άλλο από βήτα, σε μια ευλαβική σειρά, όπως θα κυλούσε μετέπειτα η ζωή και των δύο. Οι μέρες περνούσαν και τα κορίτσια, μικρά αλλά με μεγάλη περιέργεια, μοιραζόντουσαν με περίσσιο ενθουσιασμό τη θέρμη τους για να κατακτήσουν τον κόσμο. Έτσι, με αυτήν τη παιδική αθωότητα που τους έδειχνε όλες τις πόρτες ανοιχτές στο να τα καταφέρουν. Η μια με μακριά ξανθά μαλλιά και λίγο ροζ μυαλό, πίστευε ότι ο μόνος τρόπος για να μπουν τα πράγματα σε μια σωστή σειρά είναι το να αναλάβει τα ηνία της χώρας, και στον ελεύθερο της χρόνο θα τραγουδούσε τα συναισθήματά της. Η άλλη με μελαχρινά λίγο πιο κοντά μαλλιά αλλά με θάρρος που λυγίζει βουνά θα έπαιρνε οπωσδήποτε μετάλλιο στους Ολυμπιακούς αγώνες, και θα έκανε εκστρατεία για να σώσει τόσο τα ζώα  όλου του κόσμου όπως και τα καμένα από ντεκαπάζ μαλλιά των γυναικών. Τα χρόνια περνούσαν, τα κορίτσια μεγάλωναν εκεί σε αυτό το θρανίο, τα όνειρα γινόντουσαν πιο ώριμα αλλά με την ίδια αγάπη και αυθεντικότητα. Ήρθαν επιτυχίες, αποτυχίες, λύπες και χάρες, σπουδές, τα κορίτσια έφυγαν για κάποια χρόνια ταξίδεψαν γνώρισαν άλλα μέρη και διαφορετικούς ανθρώπους, γέλασαν, ερωτεύτηκαν, έκλαψαν αλλά έζησαν κάθε λεπτό που τους πρόσφερε απλόχερα η κάθε τους μέρα, και επιτέλους επέστρεψαν στα σπίτια που μεγάλωσαν. Το μελαχρινό κορίτσι άνοιξε το διατροφολογικό γραφείο που τόσο επιθυμούσε κόντρα σε κάθε πιθανότητα αποτυχίας με πείσμα, γνώση και κυρίως τεράστια αγάπη για αυτό που κάνει, και μάντεψε τα ‘’ΚΑΤΑΦΕΡΕ’’… Βρέθηκε ξανά με το ξανθό κορίτσι γέλασαν και μίλησαν ώρες ατελείωτες για τις μέρες που έφυγαν ανεπιστρεπτί αλλά ρίζωσαν βαθιά στο μυαλό και στην καρδιά τους και τότε το μελαχρινό κορίτσι πέταξε την ιδέα: ‘’Τι θα έλεγες να αναλάβεις το site του γραφείου και να γράφεις για όλα αυτά που έχεις στο μυαλό σου και θες τόσο να μοιραστείς με τους γύρω σου. Έτσι κάποιος μπορεί να βοηθηθεί μέσα από τις δικές σου εμπειρίες και έστω κάτι μικρό να μπει σε αυτή τη σωστή σειρά που αγωνιζόσουν από μικρή’’… Έτσι και έγινε και η ζωή έφερε ξανά τα δυο κορίτσια διπλά δίπλα και πάλι απέναντι στα όνειρά τους..>>

Πως σου φάνηκε η ιστορία? Εμένα πάντως είναι η ιστορία της ζωής μου παρέα με αυτό το μαυρομάλλικο αλλά χρωματιστό πλάσμα που σήμερα έχει τα γενέθλιά του. Αντιγονάκι μου, ακτιβιτάκι μου δε θα σου πω όλα αυτά που σου λέω κάθε χρόνο γιατί πλέον τα έχεις μάθει απ’ έξω αλλά θα αρκεστώ σε δυο μόνο λόγια:

ΣΕ ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΟΛΑ, ΕΣΕΝΑ ΠΟΥ ΔΕ ΞΕΧΝΑΣ ΟΥΤΕ ΛΕΠΤΟ ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ….

 

Γράφει η Βένια Βλώτσου

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *